DYSPLAZJA STAWÓW BIODROWYCH U PSÓW
Jest to ich wadliwe ukształtowanie. Mają na to wpływ takie czynniki jak :
- uwarunkowania genetyczne ( dziedziczność )
- dysproporcja rozwoju kości i mięśni ( stąd karmy bytowe częstokroć mają na celu jak najwolniejszy wzrost szczenięcia, a nie gwałtowny, skokowy )
- czynniki żywieniowe
Dysplazja stawów biodrowych ujawnia się u psów młodych pomiędzy 4-12 m.ż. ( max. do 15-go ). W przypadku psów 7-8 letnich zmiany w stawie są już raczej zmianami zwyrodnieniowymi.
Jeżeli jesteśmy posiadaczami młodego psa, który może być podejrzewany o dysplazję, powinniśmy zwrócić uwagę na to jak chodzi, jak siedzi :
- czy nie widać koślawości kończyn tylnych,
- czy są one symetrycznie umięśnione,
- czy pies chodząc nie odciąża którejś z nóg,
- czy chodząc nie wykazuje oznak bólu
Lekarz weterynarii, do którego trafia pies z podejrzeniem dysplazji stawów biodrowych, na pewno przeprowadzi z nami bardzo szczegółowy wywiad, wykona szereg badań – tzw. prób specjalnych, które pozwolą się mu zorientować o stanie kośca naszego pupila. Kluczowym jest jednak badanie RTG.
Zdjęcie rtg wykonywane jest zawsze w znieczuleniu ogólnym ( pełnej narkozie ). Jest to koniczne ze względu na rozluźnienie mięśni i prawidłowe ułożenie kończyn podczas projekcji. Na pewno należy wykonać kilka zdjęć – w kilku pozycjach ( ułożeniach kończyn ). Położenie w najpopularniejszej, tylko grzbietowo-brzusznej ( czyli nasz pies leży na plecach ) jest wystarczające jedynie u psów dorosłych, ze zmianami zwyrodnieniowymi. U psów młodych konieczne są jeszcze inne ułożenia.
Jeżeli zostanie u naszego podopiecznego zdiagnozowana dysplazja możliwych jest kilka sposobów leczenia. Zawsze o jego wyborze decyduje lekarz. :
- leczenie zachowawcze:
- psy z nieznacznie wyrażonymi objawami bólowymi:
- ograniczony ruch ( nie jest zalecane aby do czasu ukończenia wzrostu pies biegał przy rowerze)
- kontrola masy ciała
- systematyczny ruch
- pływanie
- zwierzęta z wyraźnie zaznaczonymi objawami bólowymi oraz zmianami zwyrodnieniowymi w stawach:
- leki przeciw bólowe (zawsze o rodzaju i dawce decyduje lekarz)
- terapia ruchem
- odżywki chondroprotekcyjne (czyli mające na celu ochronę chrząstek stawowych, hamowanie procesów zwyrodnieniowych oraz wspomagających regenerację struktur stawu ).
- leczenie operacyjne: ( musi być ono dobierane indywidualnie dla każdego pacjenta, a ma na celu zminimalizowanie bólu, zapobieganie i zminimalizowanie występowania zmian zwyrodnieniowych; o rodzaju zabiegu zawsze decyduje lekarz).
- symphysiodeza – zabieg przeznaczony p/w dla psów młodych, rozwijających się, z intensywnym wzrostem kośćca ( u psów bardzo dużych raz może być wykonywany do 20 tyg. życia, u dużych ras do 16 tygodnia ). Jest to metoda mało inwazyjna i powoduje zmianę ustawienia panewki
miednicy - potrójna osteotomia kości miednicy – przeznaczona dla zwierząt
rosnących, pomiędzy 5 – 10 miesiącem życia.
Warunkiem wykonania jest brak zmian zwyrodnieniowych w stawie biodrowym. Nie można też wykonywać tego zabiegu po zakończeniu wzrostu psa.
Metoda polega na przecięciu kości miednicy w trzech różnych miejscach, a następnie takim ich połączeniu, aby zmienić kąt ustawienia panewki miednicy względem głowy kości udowej.
- osteotomia podkrętarzowa
- odnerwieni stawu biodrowego – może być wykonywana zarówno u młodych, jak i dorosłych psów, ale tylko w przypadku bolesności
- amputacja głowy i szyjki kości udowej
Zasadność wykonania danego zabiegu zawsze ocenia prowadzący lekarz weterynarii. Na pewno dobierze najbardziej optymalną metodę leczenia Państwa psa. Wyjaśni też szczegóły operacji chirurgicznej ( powyżej przedstawiony jest tylko powierzchowny szkic ) oraz rehabilitacji po niej.
